Welkom in de Teamshop van S.C.E. Nijmegen
Het ontstaan van voetbalvereniging Sport Club Excelsior
uit Nijmegen, opgericht op 17-09-1927
Sportpark Vossenlaan -> de d’Almarasweg -> Sportpark Grootstal -> Sportpark Lindenholt
Oorspronkelijk komt voetbalvereniging “Sport Club Excelsior” (afgekort S.C.E) vanuit de Groenestraat in Nijmegen. De meeste leden woonden in het Willems-kwartier. Iedereen van de Sint Jansschool werd geacht lid te worden van S.C.E. Voetbal was dé tak van sport. Bij S.C.E was het in die tijd belangrijker dat je een brave nette jongen was dan dat je kon voetballen. Zondags werd er vóór 12 uur niet gevoetbald. Iedere eerste zondag van de maand hadden we zelfs een eigen “clubmis” in de kapel van de zusters aan de Dobbelmanweg. S.C.E was van oorsprong en is nog steeds een katholieke club. Toen ik in 1948 lid werd, had S.C.E de velden aan de Vossenlaan. Na de Vossenlaan, waar we in 1961 voor de woningbouw moesten wijken, speelden we twee jaren aan de d’Almarasweg. Dit was tijdelijk, in afwachting van het gereedkomen van de velden aan de Grootstalselaan, hoek Nieuwe Mollenhutseweg. Dit sportpark werd in 1964 opgeleverd, verhuisde S.C.E naar sportpark “Grootstal”. De vereniging groeide en groeide in ledenaantal, wat uiteraard ook de sportieve prestaties ten goede kwam. In die tijd waren we de grootste amateurclub in Nijmegen. Dit kwam mede door de vele jonge gezinnen die in de wijken Haterse Hei en Grootstal kwamen wonen. Veel van de kinderen werden lid van S.C.E. Samen met de leden die S.C.E trouw waren gebleven was het op de 6 voetbalvelden waarop wij speelden al gauw een hele drukte. Veel goede talenten heeft S.C.E voortgebracht, talenten die ook het betaald voetbal hebben gehaald.
Het eerste elftal heeft enkele jaren op het niveau van Tweede klasse KNVB gespeeld, maar meestal speelden we in de Derde klasse. Naast de competitiewedstrijden, werden er ook toernooien georganiseerd. Het “taartentoernooi” was er een welke jaarlijks terugkeerde. Er werd de gehele dag gevoetbald en aan het einde van de dag kreeg iedereen een stuk taart, waarna men voldaan naar huis ging. Er werden ook veel evenementen georganiseerd, o.a. de carnavalsavonden met “de Grootstalbroeders”. Dan puilde het clubhuis uit en werd er menig fust bier aangeslagen. Ook de stijlvolle Nieuwjaarsreceptie werd door bijna ieder lid bezocht. En niet te vergeten de ijsbaan (als het weer er voor was), dat was voor de hele buurt een geweldig vermaak. Ook de jaarlijkse rommelmarkt bracht veel drukte met zich mee. Het ledenaantal schommelde in die jaren rond de 800. Dat was een prima basis voor een gezonde vereniging. Ons ledenaantal werd mede door de vergrijzing van de wijk beduidend minder. Op een gegeven moment hadden we maar ongeveer 350 leden. Tja en toen kwam er in 1988 het bericht dat de gemeente op ons sportpark “Grootstal” huizen wilde bouwen.
Het toenmalige bestuur heeft in 1988 een verhuiscommissie ingesteld bestaande uit bestuursleden (wijlen) Anton Buis, (wijlen) Wim Janssen, (wijlen) Theo Arts en voorzitter van S.C.E, Lex Coenen. Tezamen met de ondersteuning van Joop Hartskeerl van de toenmalige Nijmeegse Sportraad heeft die commissie uitvoerig en vaak met de gemeente vergaderd.
Dat gebeurde echter nagenoeg elke keer overdag op het stadhuis in Nijmegen en feitelijk vooral met ambtenaar Rob Miltenburg, soms echter ook samen met wethouder Ton Buitenhuis. Dat leidde in de herfst van 1989 tot een concreet voorstel van de verhuiscommissie aan het bestuur, die met het voorstel akkoord ging. Vervolgens heeft het bestuur een buitengewone ledenvergadering uitgeschreven in december 1989. In die vergadering stemden uiteindelijk alle 113 aanwezige leden vóór de voorgestelde verhuizing en de daarbij behorende voorwaarden. Het toenmalig bestuur kreeg daarin de volmacht de overeenkomst voor de verhuizing met de gemeente aan te kunnen gaan en heeft die overeenkomst begin 1990 getekend. Toen kwam het grote werk voor (en daarmee de grote verdienste van) de -helaas eerder dit jaar overleden (2019)- Theo Arts, die zich ontfermde over het ontwerp en de bouw van het clubgebouw op “Sportpark Lindenholt”. Je kan en mag van dat clubhuis vinden wat je er van wil, maar in de Nijmeegse voetbalwereld kreeg ons nieuw home toentertijd vanwege de deal met de gemeente wel de naam van “S.C.E het clubhuis met de gouden handgrepen”.
In de ledenvergadering van september 1990 nam ik het voorzitterschap van Lex Coenen over. De feitelijke fysieke verhuizing naar Lindenholt kwam toen de accommodatie voor gebruik gereed was. In het stadsdeel Lindenholt kregen we een splinternieuwe accommodatie. Op 2 november 1990 openden we ons nieuwe clubhuis. Al heel snel steeg ons ledenaantal tot circa 850 personen. S.C.E heeft altijd veel aandacht voor de jeugd gehad en dat leverde in 1991 de prijs op van “Sportclub van het jaar 1991”. En nu woon ik (FM) zelf op Sportpark Grootstal, waaraan ik en met mij velen de mooiste herinneringen heb.
uit Nijmegen, opgericht op 17-09-1927
Sportpark Vossenlaan -> de d’Almarasweg -> Sportpark Grootstal -> Sportpark Lindenholt
Oorspronkelijk komt voetbalvereniging “Sport Club Excelsior” (afgekort S.C.E) vanuit de Groenestraat in Nijmegen. De meeste leden woonden in het Willems-kwartier. Iedereen van de Sint Jansschool werd geacht lid te worden van S.C.E. Voetbal was dé tak van sport. Bij S.C.E was het in die tijd belangrijker dat je een brave nette jongen was dan dat je kon voetballen. Zondags werd er vóór 12 uur niet gevoetbald. Iedere eerste zondag van de maand hadden we zelfs een eigen “clubmis” in de kapel van de zusters aan de Dobbelmanweg. S.C.E was van oorsprong en is nog steeds een katholieke club. Toen ik in 1948 lid werd, had S.C.E de velden aan de Vossenlaan. Na de Vossenlaan, waar we in 1961 voor de woningbouw moesten wijken, speelden we twee jaren aan de d’Almarasweg. Dit was tijdelijk, in afwachting van het gereedkomen van de velden aan de Grootstalselaan, hoek Nieuwe Mollenhutseweg. Dit sportpark werd in 1964 opgeleverd, verhuisde S.C.E naar sportpark “Grootstal”. De vereniging groeide en groeide in ledenaantal, wat uiteraard ook de sportieve prestaties ten goede kwam. In die tijd waren we de grootste amateurclub in Nijmegen. Dit kwam mede door de vele jonge gezinnen die in de wijken Haterse Hei en Grootstal kwamen wonen. Veel van de kinderen werden lid van S.C.E. Samen met de leden die S.C.E trouw waren gebleven was het op de 6 voetbalvelden waarop wij speelden al gauw een hele drukte. Veel goede talenten heeft S.C.E voortgebracht, talenten die ook het betaald voetbal hebben gehaald.
Het eerste elftal heeft enkele jaren op het niveau van Tweede klasse KNVB gespeeld, maar meestal speelden we in de Derde klasse. Naast de competitiewedstrijden, werden er ook toernooien georganiseerd. Het “taartentoernooi” was er een welke jaarlijks terugkeerde. Er werd de gehele dag gevoetbald en aan het einde van de dag kreeg iedereen een stuk taart, waarna men voldaan naar huis ging. Er werden ook veel evenementen georganiseerd, o.a. de carnavalsavonden met “de Grootstalbroeders”. Dan puilde het clubhuis uit en werd er menig fust bier aangeslagen. Ook de stijlvolle Nieuwjaarsreceptie werd door bijna ieder lid bezocht. En niet te vergeten de ijsbaan (als het weer er voor was), dat was voor de hele buurt een geweldig vermaak. Ook de jaarlijkse rommelmarkt bracht veel drukte met zich mee. Het ledenaantal schommelde in die jaren rond de 800. Dat was een prima basis voor een gezonde vereniging. Ons ledenaantal werd mede door de vergrijzing van de wijk beduidend minder. Op een gegeven moment hadden we maar ongeveer 350 leden. Tja en toen kwam er in 1988 het bericht dat de gemeente op ons sportpark “Grootstal” huizen wilde bouwen.
Het toenmalige bestuur heeft in 1988 een verhuiscommissie ingesteld bestaande uit bestuursleden (wijlen) Anton Buis, (wijlen) Wim Janssen, (wijlen) Theo Arts en voorzitter van S.C.E, Lex Coenen. Tezamen met de ondersteuning van Joop Hartskeerl van de toenmalige Nijmeegse Sportraad heeft die commissie uitvoerig en vaak met de gemeente vergaderd.
Dat gebeurde echter nagenoeg elke keer overdag op het stadhuis in Nijmegen en feitelijk vooral met ambtenaar Rob Miltenburg, soms echter ook samen met wethouder Ton Buitenhuis. Dat leidde in de herfst van 1989 tot een concreet voorstel van de verhuiscommissie aan het bestuur, die met het voorstel akkoord ging. Vervolgens heeft het bestuur een buitengewone ledenvergadering uitgeschreven in december 1989. In die vergadering stemden uiteindelijk alle 113 aanwezige leden vóór de voorgestelde verhuizing en de daarbij behorende voorwaarden. Het toenmalig bestuur kreeg daarin de volmacht de overeenkomst voor de verhuizing met de gemeente aan te kunnen gaan en heeft die overeenkomst begin 1990 getekend. Toen kwam het grote werk voor (en daarmee de grote verdienste van) de -helaas eerder dit jaar overleden (2019)- Theo Arts, die zich ontfermde over het ontwerp en de bouw van het clubgebouw op “Sportpark Lindenholt”. Je kan en mag van dat clubhuis vinden wat je er van wil, maar in de Nijmeegse voetbalwereld kreeg ons nieuw home toentertijd vanwege de deal met de gemeente wel de naam van “S.C.E het clubhuis met de gouden handgrepen”.
In de ledenvergadering van september 1990 nam ik het voorzitterschap van Lex Coenen over. De feitelijke fysieke verhuizing naar Lindenholt kwam toen de accommodatie voor gebruik gereed was. In het stadsdeel Lindenholt kregen we een splinternieuwe accommodatie. Op 2 november 1990 openden we ons nieuwe clubhuis. Al heel snel steeg ons ledenaantal tot circa 850 personen. S.C.E heeft altijd veel aandacht voor de jeugd gehad en dat leverde in 1991 de prijs op van “Sportclub van het jaar 1991”. En nu woon ik (FM) zelf op Sportpark Grootstal, waaraan ik en met mij velen de mooiste herinneringen heb.
